Aktorja dhe moderatorja Orinda Huta ka ndarë një rrëfim mjaft personal për sfidat që po kalon në përpjekjen për t'u bërë nënë për herë të dytë. E ftuar në emisionin “Goca dhe Gra”, ajo tregoi se pas katër tentativave të pasuksesshme përmes fertilizimit in vitro (IVF) në Shqipëri, ka vendosur ta vazhdojë këtë rrugëtim në një klinikë në Turqi.
Orinda u shpreh se dëshira për të zgjeruar familjen mbetet e madhe dhe se nuk ka ndërmend të heqë dorë, për aq kohë sa shëndeti dhe trupi i saj ia mundësojnë.
Ajo tregoi se vendimi për të kërkuar një klinikë jashtë vendit erdhi pas zhgënjimeve të njëpasnjëshme në Shqipëri. Sipas saj, gjatë këtij procesi shpesh është ndier e padëgjuar nga mjekët, sidomos kur kërkonte përgjigje më të qarta për atë që po ndodhte me trupin e saj.
“Unë po përpiqem dhe do të vazhdoj të përpiqem. E dëshiroj shumë një fëmijë të dytë dhe, për sa kohë trupi ynë e mundëson, bashkë me lutjet drejtuar Zotit, besoj se kjo mund të ndodhë. Nuk mendoj se duhet të dorëzohemi”, rrëfeu ajo.
Moderatorja foli edhe për vështirësinë e përballjes me mungesën e përgjigjeve gjatë trajtimeve, duke treguar se ndonjëherë ndihej sikur përvoja e saj individuale reduktohej vetëm në shifra statistikore.
“Në Shqipëri e tentova katër herë, por nuk ia dola. Kur vendosa të mos provoja më, sidomos pas zhgënjimit të fundit, u ndjeva e padëgjuar. Ti nis të njohësh trupin tënd dhe të bësh pyetje, ndërsa mjeku të përgjigjet: ‘Kështu janë statistikat’. Në atë moment nis ta shohësh veten vetëm si një statistikë”, tregoi Orinda.
Ajo theksoi se çdo paciente ka nevoja të ndryshme dhe se, sipas përvojës së saj, i njëjti protokoll nuk mund të funksionojë në të njëjtën mënyrë për të gjitha gratë.
Një nga momentet më të vështira që kujton është telefonata e marrë më 30 dhjetor, kur u informua se stimulimi nuk kishte shkuar siç pritej.
“Më telefonuan dhe më thanë: ‘Orinda, nuk ia dola dot’”, kujtoi ajo.
Pas këtij zhgënjimi, iu desh rreth një vit për të gjetur forcën që ta niste sërish këtë proces. Këtë herë, me sugjerimin e një klinike në Turqi, ajo ka vendosur të provojë një tjetër rrugë, duke mbajtur gjallë shpresën për lajmin që dëshiron prej kohësh.
“Tani shpresojmë dhe, nëse Zoti nuk e do, nuk mund ta sforcosh”, përfundoi Orinda.
Rrëfimi i saj solli në vëmendje anën emocionale të trajtimeve të fertilitetit dhe vështirësitë me të cilat përballen shumë gra gjatë dëshirës për të sjellë në jetë një fëmijë.
